หวัด(ไม่)ดีค่ะ........ช่วงนี้หน้ามืดตามัว อ่านหนังสือสอบตาเปนมัน ใกล้จะสอบแย้ว ช่วงนี้เราเลยอ่านหนังสือ+ปั่นโด+เล่นเกม +ฯลฯ........ (เหอะๆ) ล่อซะ ตอนนี้ก็ใหล้วันวาเลนไทม์ซะแระ ซื้อช็อกโกแลตมาเตรียมทำแล้วแหละ แต่ยังไม่ได้ทำ ไว้ทำวันที่13[ มูสช็อกโกแลต] คือสิ่งที่เรากำลังจะทำนะเคอะ ใครอยากรู้ว่าเปนยังไง ไว้วันพรุ่งนี้ เรามาอัพวิธีทำให้ดูนะเคอะ

ปล. จะมีใครอ่านบล๊อกเราไม๊เนี่ย

หลังจากที่เว้นวรรคจากการเมือง.......เอ้ย...... การอัพบล๊อกมานาน ดองสด(กลายเปงบล๊อกแช่อิ่มไปเรียบร้อย)

เราไม่ค่อยได้ไปไหนช่วงนี้ เพราะติดเกม งานการ์ตูนก้ไม่ค่อยไป ทีงานเกมนิ แนจะไปเชียว

สอบได้เกรดนิดเดียวอีกแย้วอ่ะ แง้ๆๆๆๆๆ

จบข่าว แม่ไล่ไปนอน(ไว้มาอีกทีเมื่อว่าง)

ฟิกเรื่องนี้เปงฟิกที่แต่งโดย

June_potter

และไม่มีส่วนใดๆเกี่ยวข้องกะข้าพเจ้าทั้งสิ้น(นอกจากเอามาลง)

By http://honestlylove.net/forums

Part : 1

"เฮอร์ไมโอนี่" แฮร์รี่พึมพำถึงชื่อเพื่อนสาวของเขา เขารู้สึกเป็นห่วงเธอเหลือเกิน เพราะก่อนที่เธอจะแยกกับเขาเธอดูอาการแย่จริงๆ เหมือนกับเขา...

เมื่อตอนบ่ายวันนี้เธอนัดพบเขาที่ร้านหัวหมู สร้างความประหลาดใจให้เขาอย่างมาก เพราะปกติเธอจะชอบนัดเขาที่เจอที่ร้านไม้กวาดสามอันมากกว่า
"ว่าไงแฮร์รี่" เธอกล่าวทักทายเมื่อเขาเดินเข้ามาในร้าน
"เอ่อ...เฮอร์ไมโอนี่" เขาพูดก่อนที่จะถึงตัวลงบนเก้าอี้ไม้ในโต๊ะมุมในสุดของร้าน
"เธอคงจะถามฉันสินะว่าพาเธอมาที่ร้านนี้ทำไม"เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางยิ้มมุมที่มุมปากน้อยๆ
"เก่งนี่ งั้นก็ตอบมาสิว่าทำไมล่ะ?"แฮร์รี่ถามพลางพยายามเก็บอารมณ์จากรอยยิ้มเมื่อกี้
"ก็ฉัน...." เธอพูดพลางจ้องหน้าเขา "ไม่มีอะไรหรอก แบบว่าฉันอยากลองดื่มเครื่องดื่มหนักดูหน่อย บัตเตอร์เบียร์ฉันเริ่มเบื่อแล้วน่ะสิ"
"เฮอร์ไมโอนี่!!เราเป็นประธานนักเรียนนะ"แฮร์รี่ร้อง
"ชู่ว!!ไม่ต้องตะโกนก็ได้ ฉันยังจำได้เสมอน่ะว่าฉันเป็นใคร"
"นี่ครับ"บาเทนเดอร์ของร้านหัวหมูหยิบแก้วบรรจุน้ำสีฟ้ามาเสริฟ์ทั้งคู่ แล้วเฮอร์ไมโอนี่ก็ยื่นเหรียญเงินให้เขาไป 6 เหรียญ
"เอ่อ...มันคืออะไรหรอเฮอร์ไมโอนี่"แฮร์รี่ถามระหว่างที่กำลังพิจาณาสิ่งที่อยู่ในแก้ว
"ดื่มมันซะ แฮร์รี่ แล้วนายก็จะรู้เอง"เธอพูดพลางจิบน้ำปริศนานั่น และแฮร์รี่ก็ทำตาม
"เฮอร์ไมโอนี่"เขาเรียกเธอ
"ทำไม"
"ฉันรู้สึกว่ามันจะแรงไปสำหรับเรานะ"แฮร์รี่พูดพลางผลักแก้วไปข้างหน้าเบาๆ แต่เฮอร์ไมโอนี่ก็ผลักไปที่เดิม
"ถ้านายดื่มมันไม่หมดฉันโกรธเธอจริงๆด้วย"เฮอร์ไมโอนี่พูด แก้มนวลของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว อาจจะเป็นเพราะว่าเธอดื่มไปแล้วหมดแก้วนั่นเอง
"ก็ได้ๆ"เขาพูดก่อนที่จะค่อยๆดื่มมันไป ระหว่างนั้นเฮอร์ไมโอนี่ก็สั่งมันมาเพิ่มอีกหลายแก้ว เขารู้สึกว่าเธอคอแข็งอย่างน่าประหลาดใจ
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ เรื่องราวความทุกข์ใจของเฮอร์ไมโอนี่เหตุผลที่เธอต้องมาที่ร้านแห่งนี้ เธอได้เล่าให้เขาฟังสลับกับดื่มมัน แต่เธอยังคงเก็บเรื่องราวบางอย่างไว้เป็นความลับเช่นเดิม
"เราจากลับหอกันอ่ายางเฮอร์มายโอนี่"แฮร์รี่เรียกเธอที่ฟุบลงไปกับโต๊ะ
"กะด้ายยย"เหมือนว่าเธอจะเริ่มเมาแล้ว เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นสีหน้าของเธอแบบนี้ ความจริงเขาก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน แต่ในสถานการณ์อย่างนี้เขาต้องเข้มแข็ง
เขาพยุงเธอออกมาที่หน้าร้านก่อนที่จะหาจังหวะคลุมผ้าคลุมล่วงหน เขารู้สึกดีใจนิดๆที่เขาหยิบมันมาด้วย แล้วทั้งคู่ก็เดินกับฮอกวอตส์ด้วยกัน

-----------

"ก๊อก...ก๊อก" เสียงเคาะประตูดังขึ้นปลุกแฮร์รี่ให้ตื่นจากความคิดเรื่องเมื่อตอนบ่าย
"แฮร์รี่ พอตเตอร์"ด็อบบี้โค้งให้แฮร์รี่ทันทีที่เขาเปิดประตูให้
"อ้าว!ด็อบบี้นี่เอง มีอะไรหรอ?"แฮร์รี่ถามพลางนั่งลงบนเตียงก่อนที่จะเอามือขยี้ผมที่เปียกจากการที่เขาไปสระผมมา
"เฮอร์ไมโอนี่แย่แล้วครับ แฮร์รี่"ด็อบบี้พูดด้วยหน้าตาตื่นตระหนก
"เกิดอะไรขึ้น"แฮร์รี่ถามด็อบบี้ด้วยความรวดเร็ว
"เฮอร์ไมโอนี่เขาสั่งบัตเตอร์เบียร์จากโรงครัวขึ้นมาดื่มโหลหนึ่งอ่าครับ แล้วพอด็อบบี้ปฏิเสธเธอก็ร้องไห้ ด็อบบี้เลยเอามาให้เธอ 2 ขวด แล้วตอนนี้เธอร้องขอเพิ่มอีก"
"ด็อบบี้นายลงไปที่โรงครัวเลยนะ แล้วก็ไม่ต้องกลับขึ้นมา ฉันจะจัดการเฮอร์ไมโอนี่เอง"แฮร์รี่บอกด็อบบี้
"งั้นราตรีสวัสดิ์นะครับแฮร์รี่ พอตเตอร์"ด็อบบี้โค้งให้แฮร์รี่ก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องของเขา
แฮร์รี่หยิบเสื้อคลุมสีดำคลุมชุดนอนของเขาก่อนที่จะเดินไปที่ห้องนอนของเฮอร์ไมโอนี่
'ให้ตายสิ วันนี้เฮอร์ไมโอนี่เป็นอะไรไปล่ะนั่น'

-----------

"เฮอร์ไมโอนี่" เขายืนเรียกเธออยู่ที่หน้าห้องแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ
"เฮอร์ไมโอนี่"เขาลองเรียกชื่อเธออีกรอบก็เธอก็ยังไม่เปิดประตูให้...
"อาโลโฮโมล่า"เขาตัดสินใจเปิดประตูห้องเธอเขาไป เขาก้าวเข้ามาในห้องอย่างช้าๆพลางมองไปรอบๆ
เขาพบขวดบัตเตอร์เบียร์เปล่าวางอยู่ข้างๆเตียง 2 ขวด แต่ก็ไม่พบเธออยู่ในห้องนั้นเลย เขาจะเดินออกจากห้องแต่แล้วก็มีมืออุ่นๆมาโอบกอดเขาจากข้างหลัง
"เฮอร์ไมโอนี่"เขาร้องเรียกเธอเบาๆ ยิ่งทำให้เธอกอดรัดเข้าแน่ขึ้นไปอีก เขาแปลกใจตัวเองที่ยอมให้เธอกอดโดยไม่ว่าอะไร ทั้งที่ๆเขาเริ่มจะอึดอัดเพราะเธอกอดแน่เหลือเกิน
เขาแทบจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าเวลาที่เขาอยู่ในอ้อมกอดของเธอ..เธอที่เป็นเพื่อนสนิท..เธอที่เป็นคนพิเศษของเขา..มานานเท่าไหร่
เขาอบอุ่นและรู้สึกดีมากๆ จนเธอปล่อยมือออกแล้วเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียง และเขาก็นั่งลงบนเตียงนุ่มๆด้วย
"วันนี้เธอมาแปลกน่ะ เฮอร์ไมโอนี่ เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน"แฮร์รี่พูดพลางมองหน้าเธอ
"งั้นหรอ? เธอคงจะแปลกใจมากสิน่ะที่ฉันเป็นแบบนี้ ทำตัวไม่สมกับเป็นประธานนักเรียนเอาซะเลย"เธอพูดพลางมองเพดานของห้อง
"ใช่น่าสิ ปกติเธอจะทำตัวอยู่ในกฏระเบียบนิ"
"แต่กฏก็มีไว้แหกไม่ใช่หรอ..เธอเป็นคนพูดเองนะ"เธอพูดพลางลุกขึ้นมานั่งมองหน้าเขา
"ก็จริงอ่านะ"เขาตอบ ในขณะที่เธอขยับตัวมาใกล้เขาขึ้นเรื่อยๆ
"อาบน้ำแล้วหรอ"เธอถามตัดบท
"ก็..เอ่อ..ใช่"เขาตอบอย่างตะกุกตะกัก เพราะว่าเธอยื่นหน้าเขามาใกล้เขา
"เธอจะว่าอะไรมั้ยถ้าฉันจะจูบเธอ"เธอกระซิบอย่างแผ่วเบาที่ข้างหูของเขา
"เธอเมาแล้วล่ะ เฮอร์ไมโอนี่"เขาบอก แต่อีกใจกลับรู้สึกอีกแบบนึง
"แฮร์รี่ฉันอยากจูบเธอจริงน่ะ เพียงแค่ครั้งเดียวไม่ได้หรอ?..หรือว่ากลัวจะเผลอใจกับฉันหรอไง?"เธอขอร้องเขา
"ก็ได้"เขาตอบพลางยิ้มน้อยๆ แล้วเฮอร์ไมโอนี่ก็ผลักแฮร์รี่ลงบนเตียง พร้อมกับก้มตัวลงไปจูบเขา และโดยที่เขาไม่รู้ตัว เขาก็จูบตอบเธอไปเหมือนกัน...
"เธอจูบได้ดีนิ แฮร์รี่"เธอชมเขา
"ก็ไม่เท่าเธอ"เขาบอกพลางหน้าแดง
"งั้นหรอ?...งั้นลองอีกทีมั้ยล่ะ?จะได้รู้ว่าใครจูบดีกว่ากัน"เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางยิ้มที่มุมปากน้อยๆพร้อมกับก้มลงไปจูบแฮร์รี่อีกครั้ง..อีกครั้ง...และอีกครั้ง
"ฉันว่าเธอเปลี่ยนเป็นอยู่ด้านบนบ้างก็ดีนะ"เฮอร์ไมโอนี่พูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวน ใบหน้าของเธอยังคงเป็นสีแดง แล้วเธอก็ทิ้งตัวลงบนเตียงข้างๆตัวแฮร์รี่
"มั่นใจหรอ เฮอร์ไมโอนี่"เขาถามเธอเบา โดยแววตาให้ความรู้สึกที่แปลกไปจากเมื่อกี้
"จะมากกว่านั้นก็ได้นะ"เธอตอบไม่ตรงคำถามของเขา
"ทำไมเธอถึงยอมฉัน เฮอร์ไมโอนี่"แฮร์รี่ก้มลงกระซิบถามเบาๆที่ข้างหู
"เธอยังไม่รู้อีกหรอ แฮร์รี่"เธอตอบทั้งๆที่ยังนอนอยู่
"ก็รู้ แต่ฉันกลัวฉันคิดผิดน่ะสิ"แฮร์รี่พูดพลางนั่งข้างๆเฮอร์ไมโอนี่
"แล้วเธอต้องการคำตอบมั้ยล่ะ"เธอพูดพร้อมกับหลับตาลงช้าๆ
"อืม..."เขาตอบสั้นๆ ใบหน้าของเธอตอนนี้ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นมาก
"ลองกอดฉันดูสิ"เฮอร์ไมโอนี่บอก
"แต่เธอนอนอยู่นะ"แฮร์รี่พูดใบหน้าร้อนผ่าว
"....."เฮอร์ไมโอนี่เงียบ เธอไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว
"ก็ได้"แล้วแฮร์รี่ก็กอดเฮอร์ไมโอนี่ โดยเขาทับเธอทั้งตัว...

Part : 2 [Warning!!: NC-17หื่นนะจ๊ะ ขอบอก รับไม่ได้กรุณาอย่าอ่านจ้า!แต่เรารู้ ว่าทุกคนต้องอ่าน เหอๆๆ - แต่งโดย แป้ง]

"ฉันต้องการเธอ...เฮอร์ไมโอนี่"แฮร์รี่พูดตอนนี้เขาเริ่มไม่กอดธรรมดาแล้ว
"ฉันก็ต้องการเธอเหมือนกันแฮร์รี่"เฮอร์ไมโอนี่กระซิบ
แฮร์รี่เริ่มต้นจูบเธอใหม่อีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่จูบเพียงเพื่อคำขอร้องหรือคำท้าทายของใคร เขาจูบอย่างร้อนแรง ในขณะที่เฮอร์ไมโอนี่กำลังถอดเสื้อคลุมของแฮร์รี่
ตามด้วยชุดนอนของเขาด้วยความรวดเร็ว
เฮอร์ไมโอนี่ลูบไล้แผ่นอกที่เปลือยเปล่าของเขาช้าๆ แล้วค่อยๆกอดเขา แฮร์รี่รู้สึกว่าตัวเขารุ่มร้อนไปทั้งตัว เหลือเพียงแค่บ๊อกเซอร์ที่เธอยังไม่จัดการถอด
"ฉันถามอีกครั้งนะ เพื่อความแน่ใจ เธอยอมฉันจริงๆใช่ไหม"แฮร์รี่กระซิบข้างหู
"..."ไม่มีคำตอบใดๆออกจากปากเธอ เธอจ้องตาเขาแล้วลุกขึ้น เขาลุกขึ้นจากตัวเธอแล้วนั่งมองด้วยความงุนงง แล้วก็ต้องตะลึงเมื่อเธอเริ่มถอดเสื้อ
"เอ่อ..."เขาพูดไม่ออก ได้แต่นั่งมองอยู่อย่างนั้น เฮอร์ไมโอนี่โยนเสื้อเธอไว้ข้างเตียงก่อนที่จะถอดบราตัวเอง แฮร์รี่อ้าปากค้าง
"เข้ามาใกล้ๆฉันสิ"เฮอร์ไมโอนี่พูด เสียงเธอหวานยั่วยวนเขาจริงๆ แฮร์รี่เข้าไปใกล้ๆเธออย่างคนไม่มีสติเหลืออยู่แล้ว
"เอ่อ..."เป็นอีกครั้งที่เขาพูดไม่ออก เมื่อเฮอร์ไมโอนี่กุมมือเขา เขารู้สึกว่าเหมือนมีอะไรมาวิ่งอยู่ในท้อง
"จับสิ.."คำพูดนี้ทำให้เขางง
"อะไร?"เขาถามอีกครั้ง และก็ต้องตะลึง เมื่อเธอจับมือเขาไปไว้บนหน้าอกของเธอ
"รู้สึกยังไงบ้างล่ะ"คำถามนี้ทำให้เขาสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอีกครั้ง เขาพูดไม่ออก เหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอ ...ใช่เธอเหรอเฮอร์ไมโอนี่!?...เขาคิด
เฮอร์ไมโอนี่จับมือแฮร์รี่เลื่อนลงมาเรื่อยๆ แล้วมาหยุดอยู่ที่ขอบกระโปรงชุดนอนของเธอ
"เอ่อ เฮอร์ไมโอนี่ ฉัน --"เธอปิดปากแฮร์รี่ด้วยริมฝีปากของเธอ เขาตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะจูบเธอตอบ แล้วก็รู้สึกได้ถึงมือของเธอที่จับอยู่บนมือของเขา เธอพามือของเขาเลื่อนลงมาเรื่อยๆ
ไม่รู้มันผ่านไปตั้งแต่เมื่อไหร่ มารู้สึกอีกทีมือของเขาก็เข้าไปอยู่ในกระโปรงเธอซะแล้ว
"ถอดสิ"เธอพูดหลังจากที่ถอนริมฝีปากออก แฮร์รี่หน้าร้อนผ่าว เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มให้เขาบางๆแล้วเอนตัวเธอนอนลงไป แล้วดึงตัวเขาลงมาด้วย ขณะที่มือเขายังค้างอยู่ข้างในกระโปรง
..ให้ตายสิเฮอร์ไมโอนี่ ฉันไม่อยากทำร้ายเธอนะ เธอกำลังทำให้ฉันทนไม่ไหว..เขาคิด ในขณะที่ใจมันสั่งให้มือเขาลูบคลำไปมานอกชั้นในตัวจิ๋วของเธอ
"อ๊า.."เฮอร์ไมโอนี่ครางอย่างมีอารมณ์ ซักพักเธอก็รู้สึกว่านิ้วของแฮร์รี่ค่อยๆเข้ามาในชั้นในตัวจิ๋ว และค่อยๆดึงมันออก
"เดี๋ยวแฮร์รี่"เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้น เมื่อเขาโยนมันลงข้างเตียง
"อะไร?"เขาถาม เฮอร์ไมโอนี่ชี้ไปที่บ็อกเซอร์ของเขา
"อ๋อ ยังไม่ถึงเวลาล่ะ"เขาพูดแล้วถอดกระโปรงของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะลงไปกอดเธอแน่น
"แฮร์รี่"
"หืม?"เฮอร์ไมโอนี่จับมือของแฮร์รี่ไปลูบคลำส่วนล่างของเธอ ..โอ้!พระเจ้า ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเธอ..แฮร์รี่คิด

"เอาสิ"เธอพูด แฮร์รี่หน้าร้อนผ่าว มารู้สึกอีกที เธอก็จับนิ้วกลางของเขาเข้าไปในร่างกายเธอส่วนนั้นซะแล้ว!!!!!!
"อ๊ะ"เฮอร์ไมโอนี่สะดุ้ง เมื่อแฮร์รี่ขยับนิ้ว แฮร์รี่ดึงมือเธอออกจากตรงนั้นช้าๆ แล้วยกขึ้นมา น้ำขาวขุ่นของเธอเองติดอยู่ที่มือเธอ
เขาเอานิ้วของเธอใส่ปากเขาเอง เธอหน้าแดง และรีบหันหน้าหนีเขา
"รสชาติเธอไม่เลวเลยนี่นา"แฮร์รี่ขำอาการของเธอ เขาค่อยๆสอดนิ้วชี้เพิ่มเข้าไป
"อ๊ะ!แฮร์รี่!เจ็บ"เฮอร์ไมโอนี่หลับตาปี๋ แฮร์รี่จูบหน้าผากเธอเบาๆ แล้วค่อยๆขยับนิ้วทั้ง2
"อ๊าาาาาาาาาาาาา แฮร์รี่ไม่ ฉันเจ็บ อ๊ะ --"เขาหยุดเธอด้วยริมฝีปาก แล้วถอดนิ้วออกมาช้าๆ เฮอร์ไมโอนี่รู้สึกผ่อนคลายสุดๆ
"เอายังล่ะ"เขาพูดแล้วลูบแก้มเธอ
"มาอยู่ข้างล่างฉันสิ"เธอบอก และไม่รอคำตอบเขา เธอดันเขาให้เป็นคนอยู่ข้างล่างเธอแทน และเขาก็ต้องตะลึงเมื่อเธอลูบส่วนนั้นของเขาที่กำลังตื่นตัวนอกบ๊อกเซอร์
"เฮอร์ไมโอนี่.."เสียงเขาอ่อนลง
"ฉันรู้สึกดีจัง"เขาพูดอีกครั้ง เมื่อเธอล้วงมือเข้าไปในบ๊อกเซอร์ของเขา เธอลูบคลำมันช้าๆ
"อา..เฮอร์ไมโอนี่ เยี่ยม เยี่ยมจริงๆ.."แฮร์รี่หลับตาพูดอย่างเคลิ้มๆ ในขณะที่เขาไม่สามารถบังคับมือของตัวเองที่กำลังเลื่อนไปอยู่บนหน้าอกของเธอ
เฮอร์ไมโอนี่ค่อยๆถอดบ๊อกเซอร์ของเขาออกมา ในขณะที่แฮร์รี่คลึงหน้าอกของเธอเล่นอย่างสนุกสนาน ทันทีที่เธอโยนมันไว้ข้างเตียง เธอก็ก้มลงจูบเขา แฮร์รี่รู้สึกว่าตัวเองร้อนรุ่มไปทั่วร่าง

"เป็นรึเปล่าล่ะแฮร์รี่"เฮอร์ไมโอนี่ยักคิ้วถาม เขาหน้าแดง
"ดูถูกฉันเกินไปรึเปล่า เป็นไม่เป็นคอยดู"เขาพูด แล้วพลิกเธอลงข้างล่าง ยิ้มให้เธออย่างเจ้าเล่ห์ มารู้สึกอีกที เขาก็เอาส่วนที่ไวต่อความรู้สึกสอดใส่เข้าไปในร่างกายเธอส่วนนั้นซะแล้ว
"อ๊ะ อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาา"เธอคราง แล้วกอดคอเขาแน่น
"รู้สึกว่าฤทธิ์เมาหายเลยนะ"แฮร์รี่พูด แล้วก้มลงจูบเธอ
"หายเพราะเธอนั่นแหละ"เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้นทันทีหลังจากที่เขาถอนริมฝีปากออก แฮร์รี่เริ่มขยับสะโพกอย่างเนิ่บนาบ และค่อยๆแรงขึ้นเรื่อยๆ
"แฮร์รี่!เจ็บ อ๊าาาาาาา แฮร์รี่ โอ้ให้ตายสิ!"เธอร้องคราง เมื่อเขาเร่งความเร็ว และใส่มันเข้าไปลึกสุดๆ ลึกๆๆ และค่อยลึกเข้าไปอีก
"แฮร์รี่ ฉัน --"เขาจูบปิดปากเธออย่างเร่าร้อน แล้วเคลื่อนสะโพก เฮอร์ไมโอนี่ครางอยู่ในปากของเขา เขารู้สึกถึงลมหายใจของเธอในปาก
แฮร์รี่ยกสะโพกแล้วกระแทกจนสุดกำลัง เฮอร์ไมโอนี่กรี๊ดด้วยความเจ็บปวด และเผลอกัดลิ้นเขา
"โอ๊ย!"แฮร์รี่ถอนริมฝีปาก แล้วจับปากตัวเอง
"ให้ตายเถอะ ฉันขอโทษแฮร์รี่ แต่ฉัน --"แฮร์รี่เอานิ้วไปวางบนริมฝีปากเธอ ทำให้เธอหยุดพูด
"ไม่เป็นไร ฉันจะทำแบบนุ่มนวลที่สุด"เขาพูด ก่อนที่จะลูบไล้ไปตามขาอ่อนขาวๆจนเธอรู้สึกเสียววาบ เขาลูบขึ้นมาเลื่อนๆจนถึงท้องน้อย
"อย่าเกร็งนะ อ้าขาอีกสิ"เขาพูดแล้วลูบไล้สะโพกของเธอ เธอค่อยๆอ้าขาพร้อมที่จะให้เขาเข้าจู่โจมทุกเวลา
"แบบนี้ล่ะ"แฮร์รี่พูด แล้วลูบไล้ไปที่ส่วนที่ไวต่อความรู้สึกของเธอ ก่อนที่จะค่อยๆขยับสะโพก
"อึ๊ก อา..."เธอคราง ขาของเธอเริ่มรัดเขาเพราะจากความเจ็บปวดเปลี่ยนมาเป็นความเสียวซ่าน แฮร์รี่ก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่ม
มือที่เหลือไม่เคยปล่อยให้ไร้ประโยชน์ เขาคลึงหน้าอกเธออย่างเร่าร้อน
"แฮร์รี่!ฉันไม่ไหวแล้ว อย่า ได้โปรด หยุด แฮร์รี่ อ๊าาาาาาาาาา"เธอร้องเมื่อเขาถอยริมฝีปาก เพราะตอนนี้มันทั้งเจ็บปวด ทั้งเสียวซ่านไปทั่ว
เขาไม่หยุด เขายังกระแทกต่อไป เสียงกระแทกทำให้เตียงสั่นตามจังหวะ
"ไม่แฮร์รี่ อ๊ะ ไม่ ขอร้อง อึ๊ก อาาาาาาาาาา อ๊าาาาาาาาา เจ็บแฮร์รี่ ฉันเจ็บ"เธอกอดเขาแน่น เม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นมาตามตัวของทั้ง2 เสียงครางและเสียบหอบสลับกันตามจังหวะ
"อาาาาาาาา เธอรู้สึกดีไหมเฮอร์ไมโอนี่"เขาพูดด้วยเสียงที่แหบพร่า และค่อยๆหยุดกระแทก แต่ก็ยังปล่อยให้สิ่งนั้นค้างคาอยู่ข้างในตัวเธอ
"รู้สึกดีสิ แต่ตอนนี้ฉันไม่ไหวจริงๆ"เฮอร์ไมโอนี่พูด เสียงของเธอแทบไม่เหลืออยู่ แต่ก็ยังคงความหวานขณะเธอครางเบาๆอยู่ในลำคอ เมื่อแฮร์รี่เคลื่อนสะโพกอีกครั้งอย่างช้าๆ
"แฮร์รี่.."เธอเรียกชื่อเขา ด้วยเสียงที่ยังเหลืออยู่ แล้วลูบไล้ไปตามหลังและสะโพกของเขา
"รู้สึกยังไงบ้าง"เขาถามอีกครั้ง และค่อยๆเคลื่อนสะโพกต่อ ดูเหมือนจะเริ่มชินกันไปเรื่อยๆ
"เยี่ยมแฮร์รี่"เธอกระซิบเบาๆ แล้วขบเม้มที่ติ่งหูเขาเบาๆเป็นเชิง แล้วจูบไล้ตามซอกคอของเขา ในขณะที่แฮร์รี่เคลื่อนสะโพก เสียงครางกระเส่าและหอบเริ่มอีกครั้ง
แต่ก็ต้องหยุดเมื่อแฮร์รี่ปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าไปในตัวเธอ
"อาาาา แฮร์รี่"เฮอร์ไมโอนี่ครางเบาๆ เมื่อรู้สึกร้อนๆภายในส่วนนั้น พร้อมกับความอึดอัดที่เพิ่มทวีคูณเมื่อน้ำขุ่นขาวถูกอวัยวะส่วนนั้นของเขาปล่อยใส่ตัวเธอเรื่อยๆ
จนส่วนที่ไวต่อความรู้สึกของเธอทำ
ปฏิกิริยา โดยการค่อยๆปล่อยน้ำขาวขุ่นให้ทะลักออกมา แฮร์รี่เอื้อมมือไปลูบเบาๆ แล้วจูบเธออย่างนุ่มนวล เธอกอดเขาแน่นเหมือนไม่อยากให้เวลาหมดไป
แฮร์รี่ค่อยๆถอดส่วนนั้นออก แล้วถอยไปอยู่ที่ส่วนที่ไวต่อความรู้สึกของเธอ ก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลงไป
"แฮร์รี่ ทำอะไร อย่า.."เธอหลับตาเมื่อรู้ว่าเขากำลังทำอะไร แฮร์รี่จูบขบเม้มส่วนนั้นอย่างดูดดื่ม และชอนไชลิ้นร้อนๆเข้าไปลิ้มรสหวานภายในตัวเธอ
เฮอร์ไมโอนี่แอ่นสะโพกด้วยความเสียวซ่าน แล้วครางเบาๆ
เขาค่อยๆชะโงกหน้าขึ้นมามองเธอ แล้วไปนอนกอดเธอแน่น เฮอร์ไมโอนี่ใช้มือลูบไปทั่วแผ่นหลังของเขาอย่างเร่าร้อน ก่อนที่จะพลิกตัวเขาลงมาอยู่ข้างล่าง
"เธอนี่เยี่ยมจริงๆเลยรู้ไหม"เธอพูด แล้วใช้มือลูบไล้ไปทั่วหน้าอกของเขา ก่อนที่จะจูบไล้มันแล้วซบลงไปบนหน้าอกเขา แฮร์รี่ใช้มือปัดผมที่ปรกหน้างามๆของเธอ
แล้วจูบหน้าผากเธอเบา ก่อนที่เธอจะทำบางอย่างที่เขาตะลึกอีกครั้ง
เฮอร์ไมโอนี่ประกบริมฝีปากลงที่ริมฝีปากของเขา แล้วเลื่อนลงมาที่ซอกคอ ก่อนที่จะเป็นแผ่นอก แล้วเลื่อนลงมาเรื่อยๆตรงช่วงท้องน้อย เขารู้สึกเสียวซ่าน
"เธอจะทำอะไร โอ้ไม่ ได้โปรดเฮอร์ไมโอนี่"เขาพูดด้วยเสียงที่แหบพร่า เฮอร์ไมโอนี่เงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานๆให้เขา ก่อนที่จะก้มหน้าไปจูบไล้ส่วนที่ไวต่อความรู้สึกของแฮร์รี่
"อา...เยี่ยม ฉันรู้สึกดีจัง"เขาครางเบาๆ ขณะที่เฮอร์ไมโอนี่ใช้มือลูบไล้ส่วนนั้น และปากของเธอที่กำลังรับรสชาติของเขาอย่างดูดดื่ม เธอถอนริมฝีปากแล้วล้มตัวลงนอนข้างกายแฮร์รี่
"วิเศษที่สุดเลยรู้ไหม"เธอพูดเบาๆ แฮร์รี่ขยับมาใกล้ๆเธอ แล้วลูบหน้าเธอช้าๆ
"เธอรู้ไหมเฮอร์ไมโอนี่ ว่าเธอเพิ่งแย่งคำพูดฉันไปเมื่อกี้เอง"เขาพูดแล้วยิ้มให้เธอ พร้อมกับก้มลงประกบริมฝีปากอย่างนุ่มนวล

Part : 3

เช้าวันอาทิตย์อันสดใส....
"อืม..." แฮร์รี่ร้องออกมาเบาๆก่อนจะรู้สึกตัว เขาลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆแล้วก็พบว่าห้องที่เขาอยู่นี่ไม่ใช่ห้องของเขาแต่เป็นห้องของเฮอร์ไมโอนี่
แล้วภาพความทรงจำเรื่องเมื่อคืนก็แว่บเข้ามาในหัว มันทำให้เขาหน้าแดงในทันที
"ตื่นแล้วหรอ แฮร์รี่" เฮอร์ไมโอนี่ทัก ทำให้เขาหน้าแดงมากขึ้นไปอีก
"อ่าฮะ" แฮร์รี่ตอบเรียบๆก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแล้วหันหน้ามาหาเฮอร์ไมโอนี่
"เอ่อ..."เขาไม่รู้ตัวจะพูดอะไรดี ได้แต่นอนจ้องหน้าเธอ
"ไปอาบน้ำกันมั้ย"เธอชวนเขา
"เดี๋ยวก่อนก็ได้มั้ง.."แฮร์รี่พูดพลางยิ้มหวานให้เธอ แล้วก็กอดเธอ
เขารู้สึกได้ถึงความรู้สึกเหมือนเมื่อคืน ความรู้สึกที่ไม่มีอะไรมาขวางกั้นระหว่างเขาและเธอ..รวมถึงเสื้อผ้า
"ฉันว่าตอนนี้ต้องสายมากแล้วแน่ๆเลย เพราะฉะนั้นเธอไปอาบน้ำกันดีกว่านะ"
"ก็ได้ๆ จะได้ลงไปหาอะไรกินกัน เพราะฉันหิวจะแย่อยู่แล้ว"
แล้วทั้งสองก็ไปอาบน้ำด้วยกันอย่างมีความสุขในห้องอาบน้ำของประธานนักเรียน โดยใช้เวลานานผิดปกติ (???)

Part : 4 [แต่งโดย หมิว]

"แฮร์รี่..? มาสิ" เธอพูดพลางถอดเสื้อคลุมที่คลุมกายก่อนที่จะพาดไว้บนราวแขวน เธอหันไปมองเขา ที่หน้าแดงด้วยความเขิน
"เป็นอะไรไป? แฮร์รี่ หน้าแดงเชียว" เธอพูดพลางเดินมาหาเขา แฮร์รี่ไม่อาจละสายตาจากเรือนร่างเธอได้ มันทำให้เขาอยากจะ.....
"เอ่อ...อืม เปล่า" เขาพูดพลางเดินเข้ามาก่อนที่จะถอดเสื้อคลุม ก่อนที่จะลงอ่าง เฮอร์ไมโอนี่เงยหน้าขึ้นมองเขา
น้ำอุ่นๆปริมขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาโอบกอดเธอ เฮอร์ไมโอนี่สะดุ้งนิดๆ ก่อนที่จะปล่อยให้เขากอดเธอ แฮร์รี่เริ่มลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธอ
"อ้ะ!" เธอร้องเมื่อเขานวดไปทั่วอกขาวนุ่มของเธอ
"ตัวเธอนุ่มจัง" เขากอดเธอ เฮอร์ไมโอนหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อชายหนุ่มเริ่มลูบไล้ไปตามสรีระ ฟองสบู่กระไปทั่วผิวขาวเนียน
"อ้า...แฮร์รี่" เธอครางพลางเลื่อนมือไปจับมือเขาที่กำลังลูบไปทั่วร่าง เสียงหอบหายใจดังขึ้นถี่ๆ
"แยกขาหน่อยสิ" เขาพูดอย่างเร่าร้อน
"ด...เดี๋ยวสิ! อย่าเพิ่ง" เธอร้องออกมาเบาๆ
"อ้า!! อื้อ แฮร์รี่!!" เธอร้องเมื่อเขาสอดนิ้วเข้ามาในร่างกายเธอ เสียงครางกระเส่าของเธอดังขึ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิในตัวของทั้งสองสูงขึ้น
ภายในห้องเต็มไปด้วยความร้อน เพราะร่างกายของทั้งสองเริ่มเร่าร้อน
"แฮร์รี่ ไม่! มันสายแล้วนะ!" เธอร้อง เสียงครางเบาๆในลำคอ
"วันนี้วันอาทิตย์ เฮอร์ไมโอนี่ คราวนี้ตาฉันมั่ง" เขาพูดพลางจูบแต้มรอยที่ซอกคอเธออย่างเร่าร้อน
"อ้าาาา อืม"
แฮร์รี่เอานิ้วขอจากส่วนนั้นของเธอ ก็ที่จะอุ้มเธอขึ้น "แฮร์รี่?"
"เช้าๆ อย่างนี้น่าจะออกกำลังกายบ้างนะ" แฮร์รี่พูดพลางดันเธอชิดกำแพง เฮอร์ไมโอนี่หน้าแดงขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาเริ่มเล้าโลม อีกครั้ง ก้มลงจูบไล้อกขาวเนียน
แฮร์รี่หันไปเปิดน้ำ น้ำค่อยซาลงมา ทำให้ฟองสบู่เลือนหายไปในบางส่วนของร่างทั้งสอง เฮอร์ไมโอนี่ดูเซ็กซี่ขึ้นเมื่อละอองน้ำเกาะตามผิวนุ่ม
"เธอเซ็กซี่จัง" เขาพูดเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์ "หันหลังหน่อยสิ"
เฮอร์ไมโอนี่ทำตามที่เขาบอก แฮร์รี่ลูบไล้ไปตามหลังขาวเนียนก่อนที่ค่อยๆสอดบางสิ่งเข้าไป เฮอร์ไมโอนี่สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่แอ่นสะโพกเพื่อเรียกร้อง
แฮร์รี่ก้มลงโลมเลียหลังขาวเนียนของเธอ เฮอร์ไมโอนี่รู้สึกเสียววาบ ขนลุกขึ้นมา ก่อนที่แฮร์รี่จะเริ่มเคลื่อนไหวสะโพก
"อ้าาา อื้อ" เธอคราง พลางหอบเสียงดัง "แฮร์รี่!! อื้อ!!" เธอร้อง แฮร์รี่ยังคงเคลื่อนไหวก่อนที่จะพลิกให้เธอหันมา
"อา....เหนื่อยจัง" เธอร้อง แฮร์รี่จูบเธออย่างเร่าร้อน ก่อนที่จะยกขาเธอพาดเอวเขา
"โอ้!! อือ......" เธอร้อง น้ำขาวขุ่นเริ่มใหลออกจากส่วนนั้น แฮร์รี่เริ่มลูบไล้
"อืม...เฮอร์ไมโอนี่" เขาครางเสียงห้าว ก่อนที่จะกระแทกไปสุดแรง กระแทกแล้วกระแทกอีก
"อ้า...............อื้อ!!!" ในที่สุด ร่างกายของเธอเริ่มทำปฏิกิริยาเมื่อการเคลื่อนสะโพกเร่าร้อนรุนแรงขึ้นกว่าเดิม
เธอฟุบลงกับไหล่ของเขา ก่อนที่เขาจะจัดการทำความสะอาดและอุ้มเธอออกจากข้างนอก

Part : 5

แฮร์รี่ยังคงนั่งมองเธออยู่ในห้องของเธอ .... ใบหน้าของเฮอร์ไมโอนี่ยามหลับช่างดูงดงามไม่แพ้ตอนที่แท้ตื่นเลยจริงๆ เขายิ้มกับตัวเอง
"หวังว่ามันคงจะไม่สายเกินไปนะ ถ้าฉันจะบอกเธอว่า ฉันรักเธอนะ เฮอร์ไมโอนี่" เขาบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางลูบใบหน้างาม
"ให้ตายสิ เธอนี่โรแมนติกซะไม่มีเลยนะเนี่ย" เธอพูดก่อนจะลุกขึ้นนั่ง ทำให้เอาแฮร์รี่สะดุ้งและหน้าแดงก่ำเพราะที่เขาสารภาพไปนั้นคิดว่าเธอจะหลับอยู่
"คิดว่าฉันหลับอยู่หรออย่างไง?" เธอพูด
"อืม.." แล้วเธอก็ใช้มือเธอค่อยๆลูบริมฝีปากของเขา
"พูดใหม่อีกทีสิ..แฮร์รี่" เธอพูด แววตาของเธอกลับมาเป็นเหมือนกับแววตาเธอเมื่อคืนนี้
"ฉัน..." เขาค่อยๆเอ่ยออกมา พร้อมกับสบตาคู่งามนั้นอย่างท้าทาย
"ฉันอะไรล่ะ?" เธอย้อน
"ฉันรักเธอไงล่ะ ยัยตัวแสบ" เขาพูดออกก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามาจูบ
"วันนี้ไปร้านหัวหมูกันอีกมั้ย แฮร์รี่" เธอถามเมื่อทั้งคู่ผละออกจากกัน
"ม่ายอาวว" เขาตอบเธอด้วยน้ำเสียงกวนๆ "ฉันอยากอยู่ในห้องนี้กับเธอมากกว่านะ" เขายิ้มเจ้าเล่ห์
"ตาบ้า!!" เธอร้องแล้วคว้าหมอนหัวเตียงขว้างใส่เขา แฮร์รี่หลบได้แล้วพุ่งกอดตัวเธอ
"เสร็จฉันแน่ ยัยตัวแสบ"


--[The End]--

edit @ 2006/06/19 20:37:07